Pobierz Hikmę na iPhone’a lub Androida. Zacznij za darmo.

Środki ponad miesięczny budżet na prowadzenie Hikmy przeznaczamy na pomoc Palestynie.

Download on the App StoreGet it on Google Play

Co znaczy „wala takunu minal mushrikeen” (Koran 30:31)?

„Wala takunu minal mushrikeen” znaczy „i nie bądźcie wśród tych, którzy dodają Bogu współtowarzyszy”, a zdanie to zamyka werset z sury Ar-Rum: zwróćcie się do niego, bądźcie go świadomi, odprawiajcie modlitwę i nie bądźcie wśród tych, którzy dodają Bogu współtowarzyszy (Koran 30:31). Po arabsku brzmi ono وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ. Słowo po słowie: „wa” to „i”; „lā takūnū” to zakaz skierowany do grupy, „nie bądźcie”; „min” znaczy „spośród”; „al-mushrikīn” to liczba mnoga nazywająca tych, którzy dodają współtowarzyszy. Zapis, który ludzie najczęściej wpisują w wyszukiwarkę, łączy dwa słowa w miejscu „minal”: „min” jest przyimkiem, a końcowe „-al” to rodzajnik otwierający „al-mushrikīn”. Rzeczownik wyrasta z rdzenia sz-r-k, zwykłego rdzenia dzielenia i wspólnoty, od którego arabski tworzy też słowa oznaczające wspólnika w interesach i spółkę; shirk to postawienie współtowarzysza obok Boga, a mushrik to ten, kto tak czyni.

Liczba mnoga czasownika wskazuje, o który werset chodzi. Ta sama końcówka, „minal mushrikīn”, zamyka piętnaście innych wersetów, a najbliższe z nich mają emfatyczną liczbę pojedynczą „wa lā takūnanna”, skierowaną do jednej osoby: sura Al-Anam 6:14, sura Yunus 10:105 i sura Al-Kasas 28:87. Tylko 30:31 używa „takūnū”, liczby mnogiej wypowiedzianej do wspólnoty, i to jest werset, do którego należy wpisywany zapis.

Werset poprzedzający ustawia postawę, z której wypływają te polecenia: zwróć swoje oblicze ku drodze, prosty z natury, zgodnie z pierwotnym usposobieniem, na którym Bóg ukształtował ludzi; w stworzeniu Boga nie ma odmiany; to jest droga prosta, lecz większość ludzi nie wie (30:30). Następnie 30:31 podaje cztery rzeczy razem: zwrócenie się, świadomość Boga, modlitwę i trzymanie się z dala od dodawania współtowarzyszy. Zdanie biegnie dalej w werset następny, mówiący o tych, którzy podzielili swoją drogę życia i stali się stronnictwami, a każda frakcja cieszy się tym, co ma (30:32); zaś 30:33 pokazuje ten sam wzór w codzienności: gdy dotyka ich krzywda, ludzie wzywają swojego Pana, a gdy zakosztują miłosierdzia, część z nich zaraz dodaje swojemu Panu współtowarzyszy.

Słowo „hanīf” z 30:30 niesie wątek biegnący przez koraniczny portret Ibrahima, opisywanego niemal tą samą końcówką: sura Al-Baqara 2:135, sura Al Imran 3:67 i sura An-Nahl 16:120. Co do wagi tego, czego werset zakazuje, sura Lukman zatrzymuje rzecz wewnątrz rady ojca dla syna: mój synu, nie dodawaj Bogu współtowarzysza, bo dodawanie współtowarzyszy jest ogromną niesprawiedliwością (31:13). Sura An-Nisa określa jego rangę (4:48), sura Al-Hadżdż daje obraz człowieka tracącego naraz wszelkie oparcie (22:31), a sura Al-Baqara ujmuje to najprościej: nie stawiajcie Bogu równych, skoro wiecie lepiej (2:22).

Komentatorzy różnią się co do tego, jak 30:32 łączy się z tym zakazem. Według jednego odczytania otwierające go „min” nie dzieli, lecz wyjaśnia, więc ci, którzy rozbili swoją drogę życia na stronnictwa, zostają wskazani jako przykład dopiero co zakazanego dodawania współtowarzyszy, a ostrzeżenie pada na wspólnotę dzielącą samą siebie. Według drugiego „min” jest partytywne i 30:32 wyodrębnia jedną grupę spośród tych, którzy dodają współtowarzyszy, co pozostawia sekciarstwo i dodawanie współtowarzyszy jako rzeczy powiązane, choć osobne. Gramatyka udźwignie oba odczytania, przekazany komentarz zachowuje oba, a sam werset 30:31 nie rozstrzyga między nimi; podobnie różnie odczytywany jest zasięg zdania z sury Jusuf 12:106. Jeśli którakolwiek z tych kwestii dotyka oceny konkretnej osoby albo praktyki, uczony, któremu ufasz i który zna twoją sytuację, przeprowadzi cię przez tafsir i przez kształt tej różnicy. Czytany dzisiaj, werset prosi o coś, co można zacząć od razu: zwrócić się, utrzymać modlitwę i nie oddawać nikomu miejsca, które należy do Boga. Sura Al-Anam nazywa to, co jest przez to chronione: ci, którzy wierzą i nie mącą swojej wiary niesprawiedliwością, mają bezpieczeństwo i są prowadzeni prostą drogą (6:82).

📖 Źródło: Koran 2:22; 2:135; 3:67; 4:48; 6:14; 6:82; 10:105; 12:106; 16:120; 22:31; 28:87; 30:30–33; 31:13

Pobierz Hikmę na iPhone’a lub Androida

Powiązane pytania