Co znaczy „wa ma alajna illa al-balagh” (Koran 36:17)?
„Wa mā ʿalajnā illā al-balāgh al-mubīn” to zdanie wypowiedziane przez posłańców w surze Ja Sin: mamy jedynie obowiązek jasnego obwieszczenia (Koran 36:17). Po arabsku brzmi وَمَا عَلَيْنَآ إِلَّا ٱلْبَلَـٰغُ ٱلْمُبِينُ. Słowo po słowie: „wa mā ʿalajnā” znaczy „nic na nas nie ciąży”, „illā” to „poza”, „al-balāgh” oznacza przekazanie wiadomości, a „al-mubīn” znaczy jasny i wyraźny.
Zdanie zamyka pewną rozmowę. Bóg podaje przypowieść o mieszkańcach miasta, do których przyszli posłańcy (36:13). Najpierw wysłano dwóch i obu odrzucono, potem wzmocniono ich trzecim (36:14). Mieszkańcy odpowiadają, że posłańcy są tylko ludźmi takimi jak oni (36:15). Posłańcy mówią, że ich Pan wie, iż zostali do nich wysłani (36:16), a potem tym właśnie zdaniem wyznaczają granicę własnej odpowiedzialności. Miasto odpowiada groźbą, że uznaje ich za zły omen i ukamienuje, jeśli nie przestaną (36:18). Posłańcy przekazują dalej.
Ta sama granica dotyczy każdego posłańca. Do Posłańca należy tylko obwieszczenie (5:99). W surze Ar-Ra‘d podział jest wyłożony wprost: do ciebie należy obwieszczenie, a do Boga rachunek (13:40). W surze Al-Ghaszija Prorok ﷺ słyszy to w dwóch kolejnych wersetach: jest tylko napominającym i nie został postawiony nad ludźmi jako ten, kto ich przymusza (88:21–22).
W zwykłym życiu zdanie to wyznacza miejsce, w którym kończy się twoja odpowiedzialność. Mówisz prawdę jasno i łagodnie, a wynik zostawiasz Bogu, który powiedział: nie ma przymusu w religii (2:256). Uczeni omawiali, ile z obowiązku przekazywania spoczywa na każdym wierzącym, a ile wiązało się z samym urzędem posłańca, i zakres ten wyznaczali rozmaicie. W sprawie, która ma cię wiązać, zapytaj uczonego, któremu ufasz.
📖 Źródło: Koran 2:256; 5:99; 13:40; 36:13–18; 88:21–22
Pobierz Hikmę na iPhone’a lub Androida