وَجَآءُوٓ أَبَاهُمْ عِشَآءً يَبْكُونَ
Wa jaaa'ooo abaahum 'ishaaa 'any yabkoon
Akşam üstü ağlayarak babalarına geldiklerinde: "Ey babamız! İnan olsun biz yarış yapıyorduk; Yusuf'u eşyamızın yanına bırakmıştık; bir kurt onu yedi. Her ne kadar doğru söylüyorsak da sen bize inanmazsın" dediler.
And they came to their father at nightfall, weeping.