۞ وَٱذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنذَرَ قَوْمَهُۥ بِٱلْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ ٱلنُّذُرُ مِنۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِۦٓ أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّا ٱللَّهَ إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
Wazkur akhaa 'Aad, iz anzara qawmahoo bil Ahqaafi wa qad khalatin nuzuru mim baini yadaihi wa min khalfiheee allaa ta'budooo illal laaha inneee akhaafu 'alaikum 'azaaba Yawmin 'azeem
I wspomnij brata ludu Ad, kiedy on ostrzegał swój lud przy wydmach piaszczystych: - a byli tam już ostrzegający w przeszłości, przed nim i po nim - "Czcijcie tylko Boga! ja obawiam się dla was kary Dnia Strasznego."
And remember the brother of Ad, when he warned his people at the sand-dunes — and warners had come and gone before him and after him — saying, 'Worship none but God. I fear for you the punishment of a tremendous day.'